Wygląda jak rezydencja milionerów. To wiekowy pałac

Pałac Marianny Orańskiej zachwyca monumentalną architekturą

W Kamieńcu Ząbkowickim, w województwie dolnośląskim, stoi wyjątkowy zabytek -Pałac Marianny Orańskiej. Imponująca rezydencja została wzniesiona na Górze Zamkowej i jest jednym z najbardziej charakterystycznych przykładów architektury neogotyckiej w Polsce. 

Budowla wyróżnia się czterema skrzydłami otaczającymi prostokątny dziedziniec oraz czterema charakterystycznymi wieżami w narożnikach. Jej elewacje wykonano z kolorowej cegły klinkierowej i kamienia. 

W architekturze można dostrzec inspiracje gotykiem angielskim, a także rozwiązaniami charakterystycznymi dla architektury północnej Europy.  Zdjęcia tego wyjątkowego obiektu znajdziecie w galerii poniżej.

Dalsza część artykułu znajduje się pod galerią.

Pałac Marianny Orańskiej

Kto zbudował rezydencję w Kamieńcu Ząbkowickim?

Pomysłodawczynią budowy była oczywiście Marianna Orańska, królewna niderlandzka, córka króla Niderlandów Wilhelma I Orańskiego. W 1838 roku odziedziczyła ona dobra w Kamieńcu Ząbkowickim po swojej matce. Podczas pierwszej wizyty w tej miejscowości postanowiła stworzyć tam letnią rezydencję.

Projekt powierzono Karlowi Friedrichowi Schinklowi, jednemu z najbardziej znanych architektów tamtej epoki. Po jego śmierci prace kontynuował Ferdynand Martius.

Budowę rozpoczęto w 1839 roku, jednak nie przebiegała ona bez przeszkód. W 1848 roku roboty przerwano z powodu rozwodu Marianny z księciem Albrechtem Hohenzollernem. Powodem skandalu był jej romans ze stajennym Johannem von Rossumem. Kobiecie zabroniono przebywania na terenie Prus dłużej niż 24 godziny.

Nie oznaczało to jednak rezygnacji z pałacu. W 1853 roku Marianna doprowadziła do wznowienia budowy i nadal nadzorowała powstawanie swojej wymarzonej posiadłości.

Budowa trwała ponad 30 lat. Kosztowała fortunę

Pałac Marianny Orańskiej nie powstał w ciągu kilku sezonów. Prace budowlane trwały z przerwami aż do 1872 roku, czyli łącznie około 33 lat. W 1857 roku ukończono czwarte piętro, a do rezydencji wprowadzili się pierwsi mieszkańcy. Oficjalne zakończenie budowy nastąpiło 8 maja 1872 roku, kiedy odsłonięto figurę bogini zwycięstwa Nike na wzgórzu za grotą.