To dolnośląskie osiedle wygląda jak orzeł. Z lotu ptaka robi niesamowite wrażenie

Sępolno to unikatowy punkt na mapie Wrocławia. Musisz to zobaczyć

Wrocław, stolica Dolnego Śląska, uchodzi za jedno z najatrakcyjniejszych miast w Polsce. Oferuje turystom bogactwo zabytków, z kultowymi krasnalami, imponującym rynkiem, muzeami oraz urokliwymi mostami na czele. Jednak podczas zwiedzania warto zajrzeć też w mniej oczywiste zakątki. Jednym z nich jest słynne skrzydlate osiedle zlokalizowane na Śródmieściu. Z poziomu ulicy to po prostu kolejna mieszkalna okolica, ale swój prawdziwy urok i kształt prezentuje dopiero, gdy spojrzymy na nie z góry.

Skrzydlate Sępolno to wrocławska perła

Mianem skrzydlatego osiedla określa się wrocławskie Sępolno, które w przeszłości było jedynie podmiejską wsią. Przez długi czas tereny te nie cieszyły się zainteresowaniem osadników ze względu na podmokły grunt i regularne podtopienia podczas powodzi. Po wprowadzeniu odpowiednich rozwiązań inżynieryjnych sytuacja uległa zmianie, a dziś to miejsce uchodzi za doskonałą przestrzeń do życia.

Sępolno słynie przede wszystkim z unikatowego układu architektonicznego, który najlepiej podziwiać z góry. Zostało bowiem zaprojektowane na planie przypominającym orła, kojarzącego się z wolnością i mocą. Symetryczne ulice imitują skrzydła, a zarys głowy ptaka koncentruje się na głównym placu, stanowiącym serce tego rejonu. Dzięki niezwykłej koncepcji niemieckich twórców z początków XX wieku, okolica ta stanowi dziś jedno z najbardziej spójnych i rozpoznawalnych założeń urbanistycznych Wrocławia. Zdjęcia tej wyjątkowej okolicy zamieszczamy poniżej.

Dalsza część artykułu znajduje się pod galerią.

Skrzydlate osiedle we Wrocławiu

Wrocławskie Sępolno to modernistyczny orzeł

Budowa modernistycznego osiedla Sępolno trwała od 1919 do 1936 roku i od początku celowała w potrzeby tutejszej klasy średniej. Ten nowatorski i rzadko spotykany w Europie projekt to zasługa niemieckich architektów: Hermanna Wahlicha, Alberta Kemptera oraz Paula Heima.

Głównym zamysłem twórców było stworzenie harmonijnej przestrzeni, w której mieszkańcy mogliby komfortowo funkcjonować. Dlatego też zabudowę mieszkalną wzbogacono o rozległe tereny zielone, co idealnie wpisuje się w popularną wówczas ideę miasta-ogrodu.