Spis treści
Mezonetowiec był hitem. Każdy chciał w nim mieszkać
Mezonetowiec we Wrocławiu od samego początku nie był zwykłym blokiem - stał się wręcz symbolem nowoczesności i marzeniem wielu mieszkańców miasta. W czasach PRL, gdy standardem były niewielkie, ciasne mieszkania, oferował coś zupełnie innego: przestrzeń, funkcjonalny układ i dwupoziomowe wnętrza, które bardziej przypominały mały dom niż typowe lokum w bloku. Nic więc dziwnego, że szybko zyskał opinię inwestycji wyjątkowej, a wręcz luksusowej.
PRL-owska namiastka luksusu powstała w dwa lata
Mezonetowiec we Wrocławiu powstał w latach 1958-1960. Projekt przygotował zespół architektów: Jadwiga Grabowska-Hawrylak (kierująca pracami), Edmund Frąckiewicz oraz Maria i Igor Tawryczewscy. Budynek był jednym z pierwszych w Polsce tak odważnych eksperymentów mieszkaniowych - w całości oparto go na idei dwupoziomowych mieszkań typu "mezonet", inspirowanych zachodnim modernizmem i koncepcjami Le Corbusiera. Fotografie tego wyjątkowego obiektu znajdziecie w galerii zdjęć poniżej.
Dalsza część artykułu znajduje się pod galerią.
Mezonetowiec we Wrocławiu [ZDJĘCIA]
Dwupoziomowe mieszkania we Wrocławiu
Co ciekawe, w Mezonetowcu wszystkie mieszkania mają dwa poziomy - dolna część to strefa dzienna (salon, kuchnia, toaleta), a górna część to strefa nocna (sypialnie, łazienka). Każde mieszkanie ma ok. 70 m², co jak na realia PRL było metrażem uznawanym za komfortowy. Zamiast małego, "blokowego" mieszkania, postanowiono stworzyć namiastkę domu jednorodzinnego w centrum miasta. Dla wielu lokatorów był to realny awans cywilizacyjny - większa przestrzeń, lepszy układ i wyraźny podział funkcji życia codziennego.
Ikona, która długo była niedoceniona
Co ciekawe, budynek nie zawsze był traktowany jak architektoniczna perełka. Z czasem zaczął niszczeć i tracił swoją pierwotną estetykę, choć w środowisku architektów wciąż uchodził za jeden z najważniejszych powojennych eksperymentów w Polsce. W 2017 roku został wpisany do rejestru zabytków, co zapewniło mu ochronę konserwatorską.